จังหวัดปัตตานี

จังหวัดปัตตานี
	ตราประจำจังหวัด
	เมืองงามสามวัฒนธรรม ศูนย์ฮาลาลเลิศล้ำ; ชนน้อมนำศรัทธา ถิ่นธรรมชาติงามตา; ปัตตานีสันติสุขแดนใต้
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย	ปัตตานี
อักษรโรมัน	Pattani
ผู้ว่าราชการ	ไกรศร วิศิษฎ์วงศ์; (ตั้งแต่ พ.ศ. 2561)
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่	1,940.356 ตร.กม.; (อันดับที่ 68)
ประชากร	709,796 คน (พ.ศ. 2560) ; (อันดับที่ 37)
ความหนาแน่น	365.80 คน/ตร.กม.; (อันดับที่ 9)
ISO 3166-2	TH-94
สัญลักษณ์ประจำจังหวัด
ต้นไม้	ตะเคียนทอง
ดอกไม้	ชบา
ศาลากลางจังหวัด
ที่ตั้ง	ถนนเดชา ตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี 94000
โทรศัพท์	0 7334 9002, 0 7333 1154
โทรสาร	0 7334 9002
เว็บไซต์	จังหวัดปัตตานี
แผนที่
	ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

ปัตตานี เป็นจังหวัดในภาคใต้ ติดต่อกับจังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา และจังหวัดสงขลา

สัญลักษณ์ประจำจังหวัด[แก้]

ตราประจำจังหวัด: ปืนใหญ่นางพญาตานี
ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกชบา (Hibiscus sp.)
ต้นไม้ประจำจังหวัด: ตะเคียนทอง (Hopes odorata)
คำขวัญประจำจังหวัด: "เมืองงามสามวัฒนธรรม ศูนย์ฮาลาลเลิศล้ำ ชนน้อมนำศรัทธา ถิ่นธรรมชาติงามตา ปัตตานีสันติสุขแดนใต้"
คำขวัญประจำจังหวัดเดิม: บูดูสะอาด หาดทรายสวย รวยน้ำตก นกเขาดี ลูกหยีอร่อย

ที่มาของชื่อ[แก้]

คำว่า ปัตตานี มาจากคำภาษามลายูปัตตานี ڤطاني ซึ่งมาจากคำว่า Pata Ini ("ชายหาดแห่งนี้") อีกทีหนึ่ง^{[ต้องการอ้างอิง]}

ที่ตั้ง[แก้]

ปัตตานีเป็นหนึ่งในห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออกของภาคใต้สุด ติดกับทะเลจีนใต้ อยู่ห่างจากกรุงเทพโดยทางรถยนต์ประมาณ 1,055 กิโลเมตร หรือ 1,025 กิโลเมตรโดยทางรถไฟ (สถานีรถไฟโคกโพธิ์)

รายนามเจ้าเมืองปัตตานี[แก้]

รายาศรีวังสา
รายาอินทิรา (สุลต่านอิสมาแอลชาห์) (ตั้งแต่รัชกาลนี้เป็นต้นไปนับถือศาสนาอิสลาม)
สุลต่านมุซ็อฟฟาร์ชาห์
สุลต่านมันโซร์ชาห์
สุลต่านปาเตะสยาม
สุลต่านบะห์โดร์ชาห์
รายาฮิเยา
รายาบีรู (นางพระยาปัตตานี)
รายาอูงู
รายากูนิง
สุลต่านบากาล
สุลต่านเออร์มัสกลันตัน
สุลต่านเออร์มัสจะยัม
สุลต่านเดวี
สุลต่านบึนดังบาดัน
สุลต่านลักษมณาดายัง
สุลต่านอาลุงยานุส
สุลต่านยานุส
ระตูปะก่าลัน
พระยาปัตตานี (ขวัญซ้าย)
พระยาปัตตานี (พ่าย) ภายหลังเป็นพระยายิริง
พระยาปัตตานี (ตวันสุหลง)
ตวันยุโส่ (หนิยุโส่ หรือ โต๊ะกี) รักษาการแทน ภายหลังเป็นพระยายิริง
พระยาปัตตานี (ตวันกูปะสา)
พระยาวิชิตภักดี ศรีสุรวังศา รัตนาณาเขตประเทศราช พระยาปัตตานี (ตนกูปุเต้)
พระยาวิชิตภักดี ศรีสุรวังศา รัตนาณาเขตประเทศราช พระยาปัตตานี (ตนกูปะสา)
พระยาวิชิตภักดี ศรีสุรวังศา รัตนาณาเขตประเทศราช พระยาปัตตานี (ตนกูบอสู)
พระยาวิชิตภักดี ศรีสุรวังศา รัตนาณาเขตประเทศราช พระยาปัตตานี (ตนกูกูเด) (ตนกูอับดุลกอเดร์)^[3]
พระยาพิทักษ์ธรรมสุนทร นริศรสุรบดินทร์ นรินทรภักดี ผู้ทนุบำรุงราชการเมืองปัตตานี (ตนกูเด) รักษาการแทน

(ภาษามลายูสำเนียงปัตตานี เรียกตนกู เป็น เต็งกู)

ภูเขาที่สำคัญ[แก้]

ได้แก่ ภูเขาทรายขาว ซึ่งอยู่ในทิวเขาสันกาลาคีรี มีแม่น้ำที่สำคัญ 2 สาย คือ แม่น้ำปัตตานีและแม่น้ำสายบุรี ภูมิอากาศอบอุ่นตลอดปี อุณหภูมิเฉลี่ย 27.5 องศาเซลเซียส ฝนตกชุกในระหว่างเดือนธันวาคม-มกราคม ฝนตกเฉลี่ย 1,750.9 มิลลิเมตร/ปี (เฉลี่ยในรอบ 30 ปี)

ฤดูกาล[แก้]

ฤดูร้อน[แก้]

เดือนกุมภาพันธ์-กรกฎาคม

ฤดูฝน[แก้]

สิงหาคม-มกราคม

ประชากร[แก้]

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม ชาวปัตตานีมีอาชีพหลักคือการทำนา สวนยาง นอกจากนี้ประชาชนที่อาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด เช่น อำเภอเมืองปัตตานี อำเภอปะนาเระ และอำเภอสายบุรี ยังประกอบอาชีพประมง ซึ่งส่งผลให้เกิดผลผลิตในภาคอุตสาหกรรมต่อเนื่องอย่างมาก

สถิติประชากรตามทะเบียนราษฎรจังหวัดปัตตานี
ปี	ประชากร	±%
2553	655,259	—
2554	663,485	+1.3%
2555	671,615	+1.2%
2556	678,838	+1.1%
2557	686,186	+1.1%
2558	694,023	+1.1%
2559	700,961	+1.0%
2560	709,796	+1.3%
อ้างอิง:กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย

หน่วยการปกครอง[แก้]

การปกครองแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ 115 ตำบล 642 หมู่บ้าน

อุทยาน[แก้]

อุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาว

สถานที่ท่องเที่ยว[แก้]

มัสยิดกรือเซะ เป็นมัสยิดที่สร้างโดยสุลต่านมุสัฟฟาร์ ชาร์ พระองค์ได้สร้างมัสยิดแห่งนี้พร้อมกับมัสยิดบ้านดาโตะ อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี

มัสยิดกรือเซะเป็นมัสยิดที่สุลต่านใช้เป็นสถานที่ปฏิบัติศาสนกิจและะพบปะพูดคุยกับประชาชน มัสยิดกรือเซะเป็นมัสยิดแห่งแรกในคาบสมุทรมลายู^{[ต้องการอ้างอิง]}

[1]

[2]

[3]

ค้นหาบล็อกนี้